8th August...

posted on 16 Nov 2014 23:29 by teacup
 
 
 
ตั้งแต่เข้ามาที่เมืองนี้ได้ไม่นานก็เจอคนใจดีคนหนึ่ง... ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม... แต่เขาเอาอาหารมาให้เราเป็นประจำ ซึ่งเราก็คิดว่าดี อาจจะยืดเวลาให้นานขึ้นได้...
 
คนเมืองที่นี่ก็แปลกๆ ดี ทำอะไรตรงต่อเวลามากๆ... เพิ่งเคยเจอแบบนี้
 
ฟารุคนั่งขดตัวอยู่ในกองผืนผ้าสีแดงเข้มจนเกือบดำเพราะสกปรก ในมือขวาถือไส้ที่เหลือครึ่งหนึ่งส่วนมือซ้ายถือเศษชิ้นขนมปังแข็งๆ ที่เขาเก็บมาหลายวันแล้ว 
 
  วันนี้เขามามีบ้านชั่วคราวเป็นหน้าร้านขายเนื้อ ที่มีเจ้าของเป็นผู้ชายใจดี ฟารุคเชื่อว่าอย่างนั้น ถึงแม้เขาจะดูเป็นคนซีดๆ แปลกๆ แต่ในเมื่อเขาให้อาหารแก่คนไร้บ้านอย่างฟารุค ฟารุคก็ถือว่าเป็นคนดี 
 
ส้กรอกในมือค่อยๆ หายลงท้องฟารุค โดยปกติแล้วเขาจะค่อยๆ กินทีละนิดเพื่อเก็บอาหารบางส่วนที่เขาได้รับ(หรือหามาได้) เพื่อที่เขาจะได้กินหลายวัน แต่คนใจดีคนนี้ให้อาหารเขาแทบทุกวัน ฟารุคจึงไม่กังวลเท่าไหร่ว่าพรุ่งนี้เขาจะมีอาหารกินหรือเปล่า ฟารุคเชื่อว่าคนใจดีต้องให้อาหารเขาทุกวันอย่างแน่นอน 
 
แต่วันต่อมาร้านกลับปิด... วันถัดไปก็ปิด... วันถัดๆ ไปอีกก็ปิดอีก ท้องของฟารุคเริ่มปั่นป่วน เขาไม่ได้กินอะไรนอกจากก้อนขนมปังแห้งๆ เก่าๆ ที่เขาเก็บได้ เขาหิว แล้วเขาก็นึกถึงเด็กน้อยคนหนึ่งที่เขาสังเกตการณ์มา... เด็กน้อยที่ดูอมโรคและพยายามหนีออกจากบ้านทุกเย็นๆ ฟารุคตัดสินใจแล้วลุกขึ้น ค่อยๆ พาตัวเองไปหลบที่พุ่มไม้แถวๆ บ้านหลังนั้นเพื่อหาอาหาร 
 
.
.
.
 
ฟารุคกำลังโกยดินด้วยมือของเขาที่สกปรกจนเป็นสีดำ เปรอะด้วยเลือดและดินที่ผสมกัน เขากำลังฝังเศษอาหารที่เหลือจากมื้ออาหารในรอบหลายวัน
 
ใบหน้าเปรื้อนเปรอะ ผิวสีน้ำผึ้งเปื้อนไปด้วยสีแดงของเลือดและสีดำของดิน ผมสีดำยาวพันกันยุ่งเหยิงเลอะเทอะ หลังจากใช้เวลาเก็บกวาดเศษอาหารฟารุคก็มุ่งหน้าไปยังแม่น้ำใกล้ๆ เพื่อทำความสะอาดตัวเอง 
 
ฟารุคถอดเสื้อผ้าแล้วพาร่างตัวเองพร้อมกับเสื้อผ้าลงไปในแม่น้ำเพื่อทำความสะอาด เขาขยี้เสื้อผ้าตัวเองเพื่อกำจัดคราบเลือดออกให้ได้มากที่สุด ก่อนจะเริ่มล้างตัวเอง 
 
เขาลูบน้ำทำความสะอาดแขนผอมๆ ที่เต็มไปด้วยบาดแผลจนแทบไม่มีที่ว่าง และแผลใหม่ที่เขาได้รับจากการกินอาหารวันนี้ รอยเล็บข่วนเป็นทางยาวตามแขนทั้งสองข้างและลำคอ บาดแผลเจ็บแสบจากการโดนน้ำชำระล้างทำความสะอาด แต่มันก็ทำให้ฟารุครู้สึกพอใจ 
 
วันต่อมาฟารุคกลับไปที่ร้านขายเนื้อของมาร์เทล เขาคลุมผ้าปิดหน้าปิดตาแต่แล้วเขาก็ต้องเบิกตาโตด้วยความประหลาดใจ เขาเห็นเด็กชายคนที่เขาเพิ่งกินเป็นอาหารไปเมื่อคืนใช้ชีวิตอย่างปกติเหมือนทุกวันที่ผ่านๆ มา 
 
ตกเย็นฟารุคจึงตัดสินใจนั่งรอแล้วฆ่าเด็กคนนั้นอีกครั้ง... แต่ที่น่าตกใจยิ่งกว่าเด็กชายคนนี้ฟิ้นคืนชีพคือเขาถูกจับได้โดยเจ้าของร้านขายเนื้อ แต่ความประหลาดใจก็ยิ่งมีเพิ่มมากขึ้นเมื่อเขารู้ว่าชายคนดังกล่าวได้มาช่วยเขาจัดการกับเด็กชายคนนี้... ช่วยเขาสังหารเด็กชายคนนี้ ...
 
ฟารุคมองการกระทำของคนขายเนื้ออย่างลนลาน เมื่อเขาจัดการฆ่าเด็กชายคนนั้นแล้วโยนทิ้งไว้โดยไม่คิดจะทำลายหลักฐานหรือไม่ดูเกรงกลัวว่าจะโดนจับแม้แต่น้อย แต่หลังจากนั้น มาร์เทล เขาก็พาฟารุคกลับมาที่บ้านพร้อมกับเสิร์ฟอาหารและเครื่องดื่มและความสะดวกหลายๆ อย่างให้แก่ฟารุค และอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้น ว่าวันที่แปดสิงหานั้นได้วนมา 14 ครั้งแล้ว ... 
 
ฟารุคเบิกตาด้วยความประหลาดใจ ก่อนจะกลายเป็นความไม่เข้าใจ แต่หลังจากนั้นพฤติกรรมตรงต่อเวลาแปลกๆ ของคนในเมืองก็ทำให้ฟารุคเข้าใจถึงสิ่งที่มาร์เทลพูดอธิบาย เขารู้สึกตัวเองโง่เง่าที่หลงคิดว่ามันเป็นเรื่องปกติที่ทุกคนจะลุกขึ้นมาทำอะไรเหมือนกันเวลาเดียวกันทุกๆ วันเป็นเวลาหลายสัปดาห์ 
 
ฟารุคเงยมองคนตรงหน้าที่ดูนิ่งสงบเยือกเย็นต่างจากเขา พลางนึกถึงสิ่งที่พวกเขาสองคนได้ทำลงไป และความคิดที่ว่าหลังจากนี้ไปชีวิตของฟารุคคงไม่เหมือนเดิม... 
 
 
 
 
 
.